معرفی شهرستان روانسر
شهرستان روانسر
قصبه مرکزي بخش روانسر از شهرستان سنندج است که در 76هزارگزي شمال
باختري کرمانشاه و 64هزارگزي جنوب شرقي پاوه در کنار راه شوسه کرمانشاه به
پاوه و دماغه جنوب شرقي کوه شاهو واقع شده است . داراي آب و هوايي سرد
است ولي به علت وجود چشمه هاي زياد وباتلاق و لجنزارها در تابستان پشه بسيار
دارد. طول جغرافيايي آن 46 درجه و 40 دقيقه و عرض آن 34 درجه و42 دقيقه و ارتفاع
آن از سطح دريا 1336 متر است . داراي 500 تن سکنه است که جمعي زارع و
کاسب و گروهي ازکارمندان دولت هستند. درمانگاهي در اين قصبه داير شده است
که هميشه آماده پذيرايي از بيماران است . ادارات بخشداري ، نمايندگي دارايي
، آمار، پاسگاه ، گارد مسلح گمرکي و ژاندارمري در اين قصبه داير است و داراي يک
باب دبستان و 8 باب دکان است . سرچشمه رودخانه قره سو در اين قصبه واقع
است و داراي آبي فراوان و شيرين است . محصول عمده اش غلات و ميوه و برنج و
لبنيات وصيفي است و همه روزه بين اين قصبه و کرمانشاه اتومبيل رفت و آمد مي
کند. (از فرهنگ جغرافيايي ايران ج 5).

روانسر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مختصات: شرقی′۴۰°۴۶ شمالی′۴۳°۳۴ / ۴۶٫۶۶۷غرب ۳۴٫۷۱۷جنوب / -۴۶٫۶۶۷;-۳۴٫۷۱۷ (نقشه)
|
روانسر | |
|
شرقی″۲۲ ′۳۹ °۴۶ شمالی″۲۹ ′۴۲ °۳۴ / °۴۶٫۶۵۶۰۵۰۷شرقی °۳۴٫۷۰۸۱۲۲۸شمالی / ۴۶٫۶۵۶۰۵۰۷;۳۴٫۷۰۸۱۲۲۸ | |
|
اطلاعات کلی | |
|
کشور |
|
|
مردم | |
|
۱۶٬۳۸۳ نفر[۱] | |
|
زبان گفتاری |
|
|
مذهب |
|
|
جغرافیای طبیعی | |
|
ارتفاع از سطح دریا |
۱۳۶۲ متر |
رَوانسَر یکی از شهرهای استان کرمانشاه در غرب ایران است. این شهر مرکز شهرستان روانسر است.[۳]
محتویات[نهفتن] |
وجه تسمیه [ویرایش]
نام این شهر به سبب وجود سراب و رود قره سو از آنجا سرچشه میگیرد، روان (=سرروان) انتخاب شدهاست.[۴]
Rawansar2
آثار باستانی [ویرایش]
-
تپه موسایی (5000 سال استقرار انسان در روانسر)
-
غار کولیان و غار سراب جاوری (آثار و ابزارسنگیهای دوره نوسنگی)
-
گوردخمه(متعلق به دوران هخامنشی)
-
گورستان اسلامی (دورهٔ صفویان و قاجاریه)
اقتصاد [ویرایش]
تنها کارخانه توپ دستدوز ایران در شهر روانسر مستقر است که به ۳۰ استان و هزار شهر در ایران توپ دستدوز صادر میکند. سالانه حدود ۳۵۰ هزار توپ دستدوز در این شهر تولید میشود که تمام آنها توسط زنان تولید میشود.[۵]
وجود بزرگترین گاوداری خاورمیانه و مقام اول این گاوداری در خاورمیانه.
مراکز آموزشی [ویرایش]
دانشگاه آزاد اسلامی، دانشگاه پیانم نور و دانشگاه جامع علمی کاربردی
منابع [ویرایش]
1. ↑ درگاه ملی آمار ایران بازدید در تاریخ ۳۱ آگوست ۲۰۱۰
2. ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ دروازه اورامانات. تبیان استانها. بازدید در تاریخ ۳۱ آگوست ۲۰۱۰.
3. ↑ بختیاری، سعید. اطلس گیتاشناسی استانهای ایران. چاپ یکم، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خورشیدی، شابک: 964-342-165-1.
4. ↑ کتاب سبز (بانک اطلاعات استان کرمانشاه)، سید ضیاء الدین خرمشاهی، کانون تبلیغاتی دالاهو، دی ۱۳۷۵، صفحه ۲۸۵
5. ↑ ایرنا، کد خبر: ۳۳۲۲۰۱ زمان مخابره: ۱۳/۱۱/۱۳۸۷. بازدید: فوریه ۲۰۰۹.

موقعیت جغرافیایی [ویرایش]
شهرستان روانسر (نیکور باستان) در حدود ۵۵ کیلومتری شمال غرب کرمانشاه و در
دامنه کوه یله ور (کوهستان شاهو) قرار دارد. از ارتفاعات مهم اطراف آن میتوان به
ماه زرد، انجیره، شور و طاقه چرمی اشاره کرد. چشمه بزرگ سراب گنی خانی در
روانسر سرچشمه اصلی رودخانه قره سو است. از دیگر رودخانههای اطراف آن یکی
وشکه رو در شرق آن و دیگری گراب یا آوی خر در جنوب غربی آن است. بجز چشمه
پر آب گنی خانی، دو چشمه سراب جاوری و سراب بروارین در نزدیکی روانسر واقع
اند. آب و هوای آن نسبتاً سرد و مرطوب بوده و از میزان بارش سالانه چشمگیری
برخوردار است. اقتصاد آن عمدتاً متکی به کشاورزی و دامداری است. شهرستان
روانسر دارای یک بخش به نام بخش شاهو وسه دهستان به نامهای دولت آباد،
حسن آباد و بدر آباد است. روانسر تا چند دهه پیش شامل روانسر و گرمه خانی بود
که پس از انقلاب هر دو گسترش یافته وشهرستان روانسر امروزین را تشکیل دادند.
علاوه بر این اراضی ما بین روانسر و شهرک روانسر نیز امروزه مسکونی شده که به
زمین شهری مشهور است. از روستاهای اطراف روانسر میتوان از بدر آباد، مسکین
آباد، گله چرمی، سر دم، بنچله، خانیله و کانی کبود نام برد. برخی از قدمگاهها و
اماکن مقدسه اطراف روانسر ویس، سه سواره، هوری مرد، [بابا حیران] و شیخ سرا
هستند. زبان مردم محلی کردی و اهل تسنن هستند.

آثار باستانی و جاذبههای توریستی [ویرایش]
روانسر دارای آثار پیش از تاریخی و تاریخی مهمی است و از این لحاظ درباستان شناسی غرب کشور جایگاه
ویژهای دارد. قدیمیترین آثار سکونت انسان در اطراف روانسر به دوره پارینه سنگی میانی تا فرا پارینه
سنگی باز میگردد که بیش از حداقل از حدود ۵۰ هزار سال تا ۱۲ هزار سال پیش را شامل میشود که بقایای
آنها در غارهای کولیان و جاوری و همچنین رودخانه گراب (آوی خر) یافت شدهاست. از دیگر کشفیات قدیمی
روانسر یک دندان آسیای فیل است که مربوط به دوران یخبندان است و در نزدیکی شهرک روانسر کشف
شدهاست. از آثار مهم دیگر روانسر تپه موسایی است که از اوایل دوره مس و سنگ (حدود ۷ هزار سال پیش)
تا زمانهای اخیر مورد سکونت انسان بودهاست. دخمه روانسر (گور صخرهای) یا تاق فرهاد نیز در دیواره
کوه قله در شمال شرقی روانسر واقع است که به دوره هخامنشی باز میگردد. این دخمه شامل یک اتاقک
کوچک است که ورودی آن به سمت شرق و مشرف به رودخانه وشکه رو است. نقش اهورامزدا، یک شخص
روحانی و تودهای هیزم در سمت راست ورودی این دخمه دیده میشود. یک پایه ستون نیز در کنار سراب گنی خانی وجود دارد که احتمالاً هم زمان با دخمه ساخته شدهاست و نشان دهنده وجود یک کاخ یا سازهای کوچکتر در نزدیکی چشمه در دوران هخامنشی است. همچنین گورستانی از دوره اسلامی با سنگ قبرهای کتیبه دار به خط کوفی در دامنه شمالی کوه قله وجود داشت که متاسفانه طی سالیان اخیر تابود شده یا به تاراج رفتهاست. در دوره آشور نیز روانسر یکی از پایگاههای این سلسله بوده که نیکور خوانده میشد.
یکی دیگر از جاذبههای دیدنی و بسیار زیبای شهرستان روانسر غار قوری قلعه در بخش شاهو از شهرستان
روانسر قرار دارد میباشد. این غار در ۲۵ کیلومتری شهر روانسر قرار دارد از غارهای کارستی منطقه
است که احتمالا" غاری جوانی است که حاصل فرایندهای انحلالی کواترنری است. قدمت آن به ۶۵ میلیون سال
میرسد و تنها ۳۰ سال از شناسایی آن میگذرد و به عنوان یکی از هفت اثر طبیعی ملی ایران، به ثبت
رسیدهاست. در سال ۱۳۵۵ هجری شمسی یک گروه از غارشناسان انگلیسی و در سال ۱۳۵۶ و نیز گروه
دیگری از غارنوردان فرانسوی موفق به کشف کامل این اثر شدند.
عمق حوضچههای این غار به ۱۴ متر میرسد همچنین دمای داخل غار۷ تا ۱۱ درجهاست و در تمام فصول
سال ثابت است. این اثر طبیعی دارای تالارهای زیبا در ۱۴۰۰متری و ۵۰۰ متری به نامهای تالار مریم،
تالار کوهان شتر، تالار مسیر برزخ، تالار بلور و تالار عروس میباشد.این غار یکی از زیباترین جاذبههای
دیدنی شهرستان روانسر میباشد.

غار قوریقلعه

غار قوری قلعه، بزرگترین غار آبی خاورمیانه[۱] با قدمت ۶۵ میلیون سال است[۲] که در استان کرمانشاه میباشد. این غار در ۲۵ کیلومتری شهر روانسر و در کنار جاده روانسر-پاوه و مجاور روستایی به همین نام قرار دارد.
طول این غار ۱۲ کیلومتر و عمق آن ۳۱۴۰ متر است و به عنوان یکی از هفت اثر طبیعی ملی ایران، به ثبت رسیدهاست.[۲] در سال ۱۳۵۵ یک گروه از غارشناسان انگلیسی و در سال ۱۳۵۶ و نیز گروه دیگری از غارنوردان فرانسوی موفق به کشف کامل این اثر شدند.
ژرفای حوضچههای این غار به ۱۴ متر میرسد همچنین دمای درون غار ۷ تا ۱۱ درجهاست و در تمام فصول سال ثابت است.[نیازمند منبع] این اثر طبیعی دارای تالارهای زیبا در ۱۴۰۰ متری و ۵۰۰ متری به نامهای تالار مریم، تالار کوهان شتر، تالار مسیر برزخ، تالار بلور و تالار عروس میباشد.این غار یکی از زیباترین جاذبههای دیدنی شهرستان روانسر میباشد.
علاوه بر غار قوری قلعه غارهای متعدد دیگری در کوه شاهو وجود دارد از جمله غارهایی که توسط گروه اکتشافی فرانسوی ها در چند دهه قبل کشف شدند. در کوه یله ور نیز غاری قائم با عمق بیش از 100 متر توسط دفتر مطالعات و تحقیقات کارست غرب کشور و به سرپرستی کمال طاهری و علی اکبر مرانژاد کشف شد که می تواند جاذبه جالبی برای غارنوردان باشد. علاوه بر این وجود آثار طبیعی از جمله مناظر طبیعی و چشم اندازهای زیبا در فصل بهار می تواند روانسر را به عنوان قطب گردشگری طبیعی و البته کارست شناسی تبدیل کند. از دیگر نقاط دیدنی این شهرستان سراب روانسر است.
بخش مرکزی شهرستان روانسر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
بخش مرکزی شهرستان روانسر یکی از بخشهای تابعه شهرستان روانسر در استان کرمانشاه در غرب ایران است [۱].
محتویات[نهفتن] |
تقسیمات کشوری [ویرایش]
- بخش مرکزی
- دهستان بدر
- دهستان حسن آباد
- دهستان دولت اباد
- دهستان زالوآب
شهرها: روانسر
جمعیت [ویرایش]
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان روانسر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۷۱۸۱ نفر بوده است [۲].
روستاها [ویرایش]


روستاهای بخش مرکزی شهرستان روانسر[۳]:
·
- دهستان بدر
بانشله بناوچ خانم اباد سلکان علی اباد قلانجه کانی خضران کانی کبود کانی کچکینه مراداباد مسکین ابادعلیا شهرک بنیاد بله زین سفلی بله زین علیا خراجیان ده باوگه سردم قلاین کلاوه گرگیدر مزرعه جابری مهرگان مزرعه روانسر باباعزیز بدراباد برهان الدین زیرجوبی صادق اباد گل سفید
·
- دهستان حسن آباد
اسمائیل کل جانجان حاجی اباد دواب شوربلاغ اهنگران بزاولی غلامعلی بیگ سمنگان کانی شریف تپه لری کوریان گورا تپه زرد قلعه ذکریا گرازاباد گرگابی میرزاعلی تپه کوئیک ده باغ شالی اباد قلعه رضا گیج میرعزیزی باباحیران چشمه پنبه حسن اباد زرین چقا کلاه کبود مجتمع گاوداری شهرک حسن اباد شهرک صنعتی روانسر بیر داد عمراباد تپه رش تم تم حسین اباد خرم ابادسفلی خرم ابادعلیا ده ساده کریم اباد
·
- دهستان دولت اباد
حسن ابادکره درگه رئیس کره قلعه کهنه کره قلعه سفید گیلانبرسفلی ماخوشین چشمه سفیدشبانکاره خانیله بناوچکو پشت تنگ چشمه قلی جان تازه ابادمله ترشی پشت تنگ شاینگان چراغستان ده سرخ حاجی ابادشانرش شاینگان شش بیدسفلی شش بیدعلیا کانی پاشا کزازی چناران /کناگرگ/ بانچیاسفلی دولتاباد سراب گرم گراب سرابیان فیروزه گراب علیا مامنان سفلی مامنان علیا
·

- دهستان زالوآب
الیاسی باکلانی پیروزه تپه گل خیبر ده میراحمد سبزبلاغ کچکینه کندوله گلمتاباد لاچین ملکشاه نوروله سفلی نوروله علیا ولی اباد سیاه سیاه جبر اباد چقاشکر ده جان جان ده چراغ روتوند زالواب شله قلعه خدامروت قلعه فرج الله بیگ کلاوه حیدر خان لمینی گمشترعلیا نهرابی
تقسیمات کشوری [ویرایش]
شهرها: روانسر
- بخش شاهو
- دهستان قوری قلعه
- دهستان منصورآقایی
منابع [ویرایش]
1. ↑ پایگاه اینترنتی مرکز آمار ایران
2. ↑ دروازه اورامانات. تبیان استانها. بازدید در تاریخ ۳۱ آگوست ۲۰۱۰.
طاهری، کمال ۱۳۸۰، روانسر: باستان شناسی، زمین شناسی، جغرافیا و فرهنگ، مجموعه روانسر پژوهی ۱، شورای اسلامی شهر روانسر.

لباس كردی یكی از زیباترین و متنوع ترین و پوشیده ترین پوشش هایی است كه به نوشته سیاحان در سفرنامه هایشان در سطح فرهنگ مردم دنیا كم نظیر است . به طوری كه این لباس در چندین جشنواره مختلف بین المللی مقام اول را از لحاظ پوشش و زیبائی و تنوع كسب نموده است . لباس كردی همانند زبان كردی دارای تنوع خاص در مناطق مختلف است . اس كردی لباس كردی یكی از زیباترین و متنوع ترین و پوشیده ترین پوشش هایی است كه به نوشته سیاحان در سفرنامه هایشان در سطح فرهنگ مردم دنیا كم نظیر است . به طوری كه این لباس در چندین جشنواره مختلف بین المللی مقام اول را از زیبائی و تنوع كسب نموده است . لباس همانند زبان كردی دارای تنوع خاص در مناطق مختلف است .


لباس مردان کرد عبارت است از:
چوخه: نیمتنهای پنبهای یا پشمی است که در ناحیه سقز، بانه و مریوان به آن «که وا» میگویند و درسنندج آن را «چوخه» مینامند.
پانتول: شلواری گشاد با دمپای تنگ است که «رانک» نیز نامیده میشود.
ملکی: نیمتنهای بدون یقه است که از پایین نیمتنه تا بالا به وسیله دکمه بسته میشود.
لفکه سورانی: پیراهنی با آستین فراخ و بلند و زبانهای مثلث شکل در انتهای آستین است که آن در حال عادی دور مچ یا بازو میپیچند.
شال: که به آن «پشتون» و «پشتینه» نیز میگویند، پارچهای است تقریباً به طول 3 تا 10 متر که بر روی لباس در ناحیه کمر بسته میشود.
دستار: یا «کلاغه» که به آن «دشلمه»، «مندلی»، «رشتی»، و «سروین» (سربند) نیز یم گویند و مردان به جای کلاه از آن استفاده میکنند.
فرنجی: یا «فرهجی» که ویژه مردان ناحیه اورامانات است و از نمد ساخته و آماده میشود.
کله بال: نوعی از نمد پوششی است که چوپانان در مناطق چرای گله در صحرا استفاده میکنند.
پیچ و کولاو: کلاه محلی کردها را که معمولا زنان کرد ان را با دقت و ظرافت خاصی و با نقش و نگارهایی بر جایی مانده از فرهنگ اصیل کردی میبافند معمولا به رنگ هایی سیاه وسفید و به دو صورت کلاه بلند و تخت بافته میشود و در دست مصرف کنندگان قرار میگیرد البته بنا به گفته پیشینیان و به اعتقاد انها مرد نباید سرش لخت باشد.
پیچ: دستمالی است سیاه و سفید که با گذاشتن کلاه روی سر به دور کلاه پیچانده میشود و در قسمت پشت سر در درون دستمال قرار داده میشود تا شل نشود البته برادران بارزانی پیچ و کولاو شالشان به رنگ قرمز میباشد . البته اعراب نیز از این شال چه سیاه و سفید و چه قرمز رنگ برای پوشش خود استفاده میکنند.
کلاش: پاپوشی است به رنگ سفید که با ظرافت کامل توسط برادران هورامانی ساخته میشود که از بد بو شدن پا جلو گیری میکند و پا را خنک نگه میدارد از خصوصیات ان فصلی بودن ان است و نمیتوان از ان در فصل زمستان ویا فصول باران زا استفاده کرد.
لباس زنان کرد عبارت است از:

جافی: شلواری همانند شلوار مردان است. این شلوار را زنان کرد، به ویژه زنان روستایی، هنگام کار میپوشند. در سایر مواقع، زنان شلوار گشاد از جنس حریر به پا میکنند.
کلنجه: نیمتنهای است که روی پیراهن بلند میپوشند و رد اورامان آن را «سوخمه» مینامند و از پارچهزری یا مخمل دوخته میشود.
شال: از پارچهای زیبا بر ریو لباس در ناحیه کمر بسته میشود.
کلاو:یا کلاه که از جنس مقوا و به شکل استوانهای کوتاه است که آن را با پولکهایی رنگین به صورت بسیار زیبایی تزیین میکنند.
کلکه:روسری یا دستاری است که به جای کلاه مورد استفاده زنان قرار میگیرد کلکه دارای رشته بلندی از ابریشم سیاه و سفید با ملیلهدوزی است

بسم الله الرحمن الرحیم